Onmogelijk

Onmogelijk om niet te schrijven over iets waar ik het liefst over schrijf. Onmogelijk om niet te schrijven terwijl mijn hoofd vol zit met verhalen. Onmogelijk om gebeurtenissen niet te willen delen, omdat ze te leuk zijn om voor mijzelf te houden. Onmogelijk om niet te bloggen, dus moest ik wel weer beginnen.

Letterlijk

Een van de kenmerken van het autisme is het letterlijk nemen van de taal. Als moeder zou ik inmiddels beter moeten weten, maar soms vergeet ik even hoe letterlijk ze de woorden nemen.
Zo ging Roger wat groente afval voeren aan ons konijn. Hij gooide schilletje voor schilletje in het konijnenhok, maar omdat het regende zei ik dat hij de bak op de kop moest gooien. Op dat moment wist ik dat ik had moeten zeggen dat hij de bak ondersteboven moest keren. Dat was voor het konijn prettiger geweest.
Een ander voorbeeld is dat ik vroeg om de tafel te dekken. Ik geef Roger de borden en zeg hem deze op tafel te zetten, dan zou ik het bestek wel doen. Wanneer ik bij de tafel kom is Roger vertrokken, maar de zes borden stonden netjes opgestapeld op tafel.
En een keer na het eten. Ik gaf iedereen een beker yoghurt, maar versprak mij en zei: Hier is jullie koffie. Een paar moesten lachen, maar JJ (toen een jaar of vier) weigerde de yoghurt op te drinken. "Lust geen koffie," zei ze steeds. Ik kon hoog en laag springen (niet letterlijk uiteraard), maar mevrouw heeft haar yoghurt niet aangeraakt.
Het mooiste voorbeeld vind ik toen de juf van JJ vertelde welke kinderen bij haar in groep 1 bleven na de zomervakantie en wie naar een andere juf in groep 2 gingen.
Bij het ophalen liep ze trots met haar juf naar buiten. Ik vroeg haar te komen dan zouden we de juf uitzwaaien, maar JJ zei dat ik naar haar moest zwaaien want ze ging met de juf mee naar huis. De juf had zelf tegen haar gezegd dat JJ bij haar bleef.

Ook geschreven tekst is niet altijd even duidelijk. Als er in de folder staat dat er maar vier aanbiedingen per klant gehaald mag worden terwijl de folder vol staat met aanbiedingen, is het lastig kiezen welke vier er mee gaan. Of toen DJ zijn rijbewijs mocht ophalen op het gemeentehuis en vaders bracht hem, zei DJ dat vaders maar buiten moest wachten, want hij moest het rijbewijs alleen ophalen. En wat als je leest op een verpakking: Ruitenontdooier... smelt het raam dan???

En ook al weet ik dat ze de tekst letterlijk nemen, soms vergeet ik het even. Dan word ik met de neus op de feiten gedrukt. De ene keer is het grappig, de andere keer sneu, want wanneer een buschauffeur tegen mijn kind zegt dat ze maar moet lopen, omdat er fout op haar busabonnement zit, dan kost het wat energie om haar uit te leggen dat ze echt niet hoeft te lopen. Ook al zei de buschauffeur dat.
Hoewel het soms best wel moeilijk is voor mijn kinderen de taal goed te begrijpen,  kan ik er enorm van genieten.

2 opmerkingen:

  1. Het is soms ook wel moeilijk om er constant bij stil te staan (weer zo één), want onze taal zit zó vol met ingewikkelde dingen!!!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Het is constant op je woorden letten, anders word je meteen afgestraft.
    En soms het konijn. :-)
    Haha, met de juf mee naar huis....

    BeantwoordenVerwijderen