Onmogelijk

Onmogelijk om niet te schrijven over iets waar ik het liefst over schrijf. Onmogelijk om niet te schrijven terwijl mijn hoofd vol zit met verhalen. Onmogelijk om gebeurtenissen niet te willen delen, omdat ze te leuk zijn om voor mijzelf te houden. Onmogelijk om niet te bloggen, dus moest ik wel weer beginnen.

Moeders eist de tuin terug....

.. en dat gaat nog niet zo gemakkelijk.

Zeven jaar geleden kregen we een zgn. uitraaskamer in de tuin. Dit ging niet zonder horten en stoten. Na de aanvraag kwamen er eerst verschillende mensen langs om te kijken of wij er wel recht op hadden en naar aanleiding van dat bezoek was er een speciale commissie die dan zou besluiten of we wel of niet in aanmerking kwamen voor een zgn. uitraaskamer. Toen de indicatie binnen was, moesten we een tekenaar een uitraaskamer laten ontwerpen en deze met facturen van twee bouwbedrijven indienen bij de gemeente.

De tekenaar die nog nooit van een uitraaskamer had gehoord, moest zich eerst inlezen en een paar weken later hadden we een mooie tekening liggen (en een rekening die de gemeente maar vergat te betalen). Deze tekening ging naar twee bouwbedrijven voor een factuur en de facturen werden naar de gemeente gebracht.Meneer M. van de WMO die dit proces ging begeleiden had voor een bepaalde bouwbedrijf gekozen en samen gingen we om tafel. Hoe moest de inrichting worden, waar wilden we precies de deur en waar moest het geplaatst worden. Na dit gesprek zou er gestart worden... maar toen ging de telefoon. Meneer M had te horen gekregen dat er geen aanbouw mocht komen, maar dat er een WMO unit geplaatst zou worden. Niet omdat dat goedkoper was, maar omdat deze na het aflopen van de indicatie zo weer weggehaald kon worden en worden hergebruikt.

Een half jaar later kwam de "tuinman" om de boel vlak te maken en een paar dagen later stond een enorme kraan voor de deur om het hok (zoals wij het noemen) over het dak te hijsen.Helaas was de kraan te klein en moest er een grotere kraan komen. Deze kreeg het hok wel over het dak en al gauw werd alles aangesloten.Het hok kwam een halve meter boven de eerste verdieping uit en haalde alle zonlicht bij de buren weg. Het was geen gezicht. Terwijl de buren een rechtszaak aanspanden, waren wij in conflict met de gemeente. Het hok moest dwars neergezet worden EN lager gemaakt worden, want zo kon het niet blijven. Maar dat mocht niet omdat het om een verblijfsruimte ging en dat moest minimaal zo hoog zijn. Ons plafond is 2,65m hoog, en het hok kwam daar een halve meter bovenuit.... hoe hoog moest het worden.Daarbij moesten er heipalen komen, want het hok begon te verzakken waardoor bij de buren de tegels gingen ruien met als gevolg dat hun kunststof kozijnen begonnen te scheuren.Het hok ging weg, maar alleen omdat deze 6 cm te ver van het huis afstond. Er mag zonder vergunning tot 4 meter vanaf de achtergevel gebouwd worden, en het hok stond op 4,06m.

Weg hok, en deze bleef weg, dus wij weer bellen. Wanneer komt het hok, weliswaar aangepast, terug??? Niet dus, want de gemeente zei dat wij het hok niet wilden hebben. Het hok stond op een terrein te niksen terwijl de gemeente daar wel huur voor moest betalen.Na een gesprek met de wethouder kwam het hok terug. Een halve meter lager, en dwars geplaatst zodat de buren hun zonlicht konden behouden. Dus opnieuw de kraanwagen en een troep mensen om het hok weer te plaatsen. Wel werd er geheid, want toen ik dreigde dat de gemeente kon opdraaien voor de vernielde kozijnen, werd er toestemming gegeven.Een jaar na de indicatie stond het hok er en Roger, voor wie het hok bedoeld was, maakte er dankbaar gebruik van.

We maken er nog gebruik van, maar onze tuin is zes bij elf meter en het hok is twee bij drie meter en staat midden in de tuin. Ik kan niet eens meer een zwembadje neerzetten voor Puk. Roger kan nu ook zonder het hok, maar Puk kan niet zonder de tuin, want ze kan niet buiten de tuin spelen zonder toezicht. In de tuin kan ik haar in de gaten houden en daarbuiten heb ik niet altijd iemand die met haar mee wil en/of kan. Dus hebben we besloten dat het hok weer weg mag. Ik bel de gemeente afdeling WMO om te vragen of ze het hok weer willen halen. Meneer M. is tijdelijk afwezig, maar ik zou gebeld worden door zijn collega. En tot mijn verbazing gaat de volgende dag de telefoon al, maar deze medewerkster weet niets over de WMO unit. Ze dacht dat ik belde vanwege de PGB van de kinderen. Ze zou iemand zoeken die wel iets weet over die unit en ik zeg dat de collega van meneer M. dat zou doen, maar die had het juist doorverwezen naar deze mevrouw. Onze WMO unit blijkt niet bekend te zijn bij de gemeente.

Twee weken later bel ik nog een keer. Eerder had ik al contact met de leverancier van de WMO unit. Hij kon mij vertellen dat de gemeente die unit nog steeds huurt, maar stond daar bekend als “uitraaskamer.” Ik word doorverbonden en krijg een andere persoon van de WMO aan de lijn. “U maakt geen gebruik meer van de uitraaskamer?” vraagt hij. Ik antwoord dat we dat wel doen, maar dat de kleine meid toch even voor gaat. Hij noteert het en hangt op. Even later gaat de telefoon. Weer iemand van de WMO en weer iemand anders. “U maakt geen gebruik meer van de uitraaskamer?” Ik zucht en tel tot tien. “Ja, daar maken we dagelijks gebruik van, maar we hebben een kleine meid die verstandelijk beperkt is en heel graag buiten wil spelen. En omdat wij geen PGB ontvangen voor haar, kan ik geen begeleider betalen die wel met haar buiten wil spelen. Dus wil ik dat ze in de tuin kan spelen waar ik dan vanuit het huis toezicht kan houden.” Ze noteert het en ze hangt op. Sindsdien hoor ik niets meer.

Ik heb het idee dat het verwijderen van de unit nog langer gaat duren dan het plaatsen.... en ik wil zo graag mijn tuin terug.

4 opmerkingen:

  1. Wat heerlijk dat je weer schrijft. Een waar talent. Een genot om mee te lezen over jouw leven.

    groet, 'Chef'

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ambtenaren....pffff.
    Wel fijn om weer wat van je te lezen.
    Lieve groet

    BeantwoordenVerwijderen
  3. pfff wat een gedoe zeg.....
    ik wens je sterkte en een lange adem!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Een deel van de ellende heb ik toen nog gevolgd, een gebed zonder einde.
    Dat Roger zonder hok kan is wel een verbetering, toch ?

    Inmiddels heb je van ze gehoord, hopelijk kan Puk 'snel' buiten spelen.

    BeantwoordenVerwijderen