Onmogelijk

Onmogelijk om niet te schrijven over iets waar ik het liefst over schrijf. Onmogelijk om niet te schrijven terwijl mijn hoofd vol zit met verhalen. Onmogelijk om gebeurtenissen niet te willen delen, omdat ze te leuk zijn om voor mijzelf te houden. Onmogelijk om niet te bloggen, dus moest ik wel weer beginnen.

Soms loopt het net iets anders...

Het kwam allemaal zo mooi uit. Kaatje was de eerste uren vrij van school en kon met mij meerijden en weer terug omdat ik bij een cliënt moest zijn. Ik kon  JJ met twee sporttassen voor kamp naar school brengen zodat ze die niet de bus in hoefde te slepen. Verder ik had de tijd voor de wekelijkse boodschappen en kon ik de bevestiging voor het verwijderen van "Het hok" afleveren op het gemeentehuis.

In plaats daarvan zit er een kleine meid op de bank televisie te kijken, draait er op zolder een derde was, staat er een vierde was klaar, hangen de waslijnen vol met beddengoed en pyjama's en draait de droogtrommel alle handdoeken droog. Omdat het regent kan ik de ramen boven niet ver openzetten, maar alle frisse lucht is welkom om de zure lucht te verdrijven.

Kaatje kon gelukkig een lift krijgen naar school, Roger zou JJ helpen met de sporttassen de bus in te hijsen (althans dat hoop ik) en vanmiddag zal iemand anders boodschappen moeten doen. Ik kruip lekker op de bank en ga samen met Puk naar Sesamstraat kijken. Morgen is er weer een dag!

8 opmerkingen:

  1. O je....het virus heeft jullie ook bereikt. Gelukkig duurt het niet lang. Jongste had het 3 dagen. Wij korter.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Alleen Puk, maar ze is alweer opgeknapt, vanmorgen stond ze om kwart over zes gewoon aan bed, maar heb haar voor de zekerheid thuisgehouden.

      Verwijderen
  2. ik hoop dat Puk weer beter is!!!!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ja hoor, gelijk de volgende dag al. Al had ze graag nog een extra dagje thuis willen blijven :)

      Verwijderen
  3. Ah...een ziek kind. Niets vervelender dan dat. Dan ben je nog liever zelf ziek. Beterschap voor de kleine grote meid, hoor!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. en hoe is het inmiddels met mama???

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Het doet me aan die uitspraak van John Lennon denken, dat het leven is wat er gebeurt, terwijl je andere plannen aan het maken bent. ;-)
    De unit gaat dus weg, mooi.
    Niet fijn, al dat spugen.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Vooral voor Puk niet... maar ze is weer helemaal opgeknapt hoor!

      Verwijderen