Onmogelijk

Onmogelijk om niet te schrijven over iets waar ik het liefst over schrijf. Onmogelijk om niet te schrijven terwijl mijn hoofd vol zit met verhalen. Onmogelijk om gebeurtenissen niet te willen delen, omdat ze te leuk zijn om voor mijzelf te houden. Onmogelijk om niet te bloggen, dus moest ik wel weer beginnen.

Oei...

... daar heb ik mij lelijk in vergist. Het leek zo goed te gaan. Roger zocht dingen uit dat hij wilde bewaren, maakte ruimte in zijn slaapkamer en haalde zo goed als hij kon het "Hok" leeg. Hij heeft wel gezegd dat hij het hok zal missen, maar dat hij het hok niet echt meer nodig heeft (behalve voor zijn troep dan). Maar vanmorgen had hij het toch echt even heel moeilijk. Iets na half zeven is hij beneden en heeft meteen een aanvaring met Puk. Ik heb hem naar buiten gestuurd om maar eens een grote wandeling met de Witte Dame te maken. Gisteravond was hij niet lekker, hij moest overgeven en om half tien heb ik hem naar bed gestuurd. Hij gaf vanmorgen aan dat hij naar school wilde.

Roger is nooit ziek, en al voelt hij zich niet lekker, hij blijft niet thuis. Als ik moet herinneren wanneer hij thuis gebleven is, maak ik een vrije val in mijn geheugen.

Puk is weg richting school, want taxi was er al om kwart voor zeven,  als Roger terug is van de wandeling, maar hij komt nergens aan toe. Zijn brood ligt uit te drogen, zijn tas is onvindbaar en hij zit letterlijk met zijn handen in zijn (gel)haar. Hij zegt overstuur dat de douchedeur op slot is (want zussen hebben geen behoefte aan een broer als ze zich aan het wassen zijn). Als Kaatje beneden komt, is de tweede explosie. Nu heeft Kaatje op alles wel wat aan te merken, dan moppert Roger wat, maar nu ontploft hij... en automatisch wil hij naar het hok lopen.. en dan wordt het hem allemaal wat te veel. Het besef dat het hok weg gaat vindt hij wat moeilijker te verdragen dan wij hadden verwacht.

4 opmerkingen:

  1. Het is dus nog erg wennen voor Roger dat het hok weg gaat ( al is ), hopelijk kan hij er straks beter mee om gaan.
    Sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij zit opeens meer op zijn kamer. Ik hoop dat dat hem ook bevalt.
      Dank je.

      Verwijderen
  2. Waarschijnlijk de stress omdat het hok weg is. Juist op het moment dat je geen water bij je hebt, krijg je meer last van dorst. Ik hoop dat Roger zich snel beter voelt en tot zichzelf kan komen.
    Lieve groet en sterkte.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Klopt, maar Roger zat alle dagen in het hok. Het is echt even afkicken, maar dat komt vast goed.

      Verwijderen