Onmogelijk

Onmogelijk om niet te schrijven over iets waar ik het liefst over schrijf. Onmogelijk om niet te schrijven terwijl mijn hoofd vol zit met verhalen. Onmogelijk om gebeurtenissen niet te willen delen, omdat ze te leuk zijn om voor mijzelf te houden. Onmogelijk om niet te bloggen, dus moest ik wel weer beginnen.

Zon-dagen

Omdat het herfstvakantie was en het zonnetje volop scheen, vond ik het jammer om de hele dag binnen te zitten. De heren waren vissen, dus had ik alleen de dames. JJ houdt niet van wandelen, doet haar zeer aan de knieën maar toen ik het strandje opperde wilde ze wel graag mee.
Samen met de Witte dame en Takkie reden we naar het strandje een paar kilometer bij ons vandaan.

Ik legde een kleed neer, tassen erop en ging toen met de Witte en Takkie het strandje verkennen. Puk was met haar zussen schelpen aan het zoeken. Met een ballenwerper gooide ik een tennisbal over het strandje heen (strandje is niet zo heel erg groot), maar de Witte zag dat helemaal niet en kon ik naar de andere kant lopen het balletje zoeken. Poging twee, de Witte zag het balletje gaan tot die neerkwam en was wederom het balletje kwijt.

JJ had inmiddels haar broekspijpen opgestroopt en haar jas uitgetrokken. Tot haar knieën stond ze in het water. Omdat het waaide waren er best hoge golven en ze genoot. De Witte nam toen ook maar een duik in het water terwijl Takkie heerlijk aan het graven was in het zand.

Ik gooide het balletje het water in en de Witte bracht deze netjes terug en wachtte tot ik weer zou gooien. Ze keek, ze zag het balletje in het water landen en toen blub blub.. naar de bodem zakken. Hond was ontroostbaar. Ze probeerde eerst zelf nog even te zoeken, daarna ging JJ zoeken.
Geen balletje. De Witte ging liggen met haar kop richting het water en piepte wat. Toen stond ze op, pakte de werper en liep er mee naar Kaatje, maar die zag ook geen bal. Puk dacht dat ze die werper af moest pakken, maar de Witte nam deze gelijk weer mee. Daarna het water in met de werper naar JJ, maar ook zij vond het balletje niet meer. JJ kreeg het inmiddels wat koud en we besloten naar huis te rijden. Honden weer in de achterbak en normaal ging de Witte gelijk liggen, maar ik zag door mijn achteruitkijkspiegel alleen maar de achterkant van haar kop. Met haar neus tegen het achterraam piepte ze zachtjes tot we de dijk af waren. Thuis bleek dat ook de werpstok was blijven liggen.

De zondag erop werd het weer mooi weer. We gingen deze keer naar het bos. Lekker wandelen met een nieuwe werpstok. De Witte rende wat af, want niets is leuker dan achter een balletje aan rennen. Bij het strandje dook ze water in en wachtte op haar balletje. Maar net als de week ervoor, zonk ook deze keer het balletje.  Hond was weer ontroostbaar, mensen die daar ook hun honden lieten zwemmen zagen het tafereel aan. De werpstok werd door de Witte opgepakt en ze vroeg aan iedereen of zij haar balletje gezien hadden. Ze vonden het zo grappig. De Witte was diep ongelukkig, tot we verder gingen wandelen. Want de baas gaat niet meer van huis zonder een extra ... wat een blije hond hadden we toen. Als ze kon huppelen, dan had ze dat vast gedaan.

9 opmerkingen:

  1. Heerlijk om zo dicht bij het strand te wonen!
    Onze labrador Rosa is een zeehond. Maar dan gewoon in de polder (-: Elke sloot die ze ziet, daar springt ze in. En als ik dan ook de ballenwerper nog meeneem is ze zielsgelukkig. Zonder extra bal ga ik ook niet meer van huis, want dan gaat mevrouw achter de eenden aan.
    Lieve groet

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het is echt een ieniemienie strandje. Ik denk 50 meter breed en tien meter diep... maar voor een zondagmiddag heel erg fijn :)
      Jij ook een lieve groet

      Verwijderen
  2. Wat een leuk verhaal, en De Witte is een slimme hond, grappig dat ze met de werpstok aan iedereen gaat vragen. :-)
    Ze is al een dame op leeftijd, denk ik he ?
    Fijn al dat late mooie weer. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ze wordt negen in april, dus echt op leeftijd en dat gaan we ook merken. Roger wil de bal nog wel eens ver het water in gooien, maar dat is voor de Witte een uitputtingsslag. We hebben genoten van het weer!!! Samen met de honden.

      Verwijderen
  3. een zinkend balletje??? hmmm... ik kan de frustratie en teleurstelling van de Witte goed voorstellen !
    Klinkt in ieder geval als een paar fijne middagen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hond denkt wel slim te zijn, maar ze bijt steeds in het balletje waardoor het lek raakt :) En lekke ballen blijken te zinken. Het waren heerlijke middagen.

      Verwijderen
  4. nou vroag ik mie toch oaf op welk strand joe zaten ;-0

    mor mooi dat t zo kon.

    loifs.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat vervelend dat die ballen allemaal zinken zijn ze lekgebeten ofzo?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ontzettend lek... ze zijn al heel snel niet meer rond maar eivormig. Maar leg dat de hond maar uit :)

      Verwijderen