Onmogelijk

Onmogelijk om niet te schrijven over iets waar ik het liefst over schrijf. Onmogelijk om niet te schrijven terwijl mijn hoofd vol zit met verhalen. Onmogelijk om gebeurtenissen niet te willen delen, omdat ze te leuk zijn om voor mijzelf te houden. Onmogelijk om niet te bloggen, dus moest ik wel weer beginnen.

Licht ontvlambaar

Ik was bezig met het voorbereiden van het avondeten toen ik het erg donker vond worden. Roger zat lekker onderuit op de bank en ik deed een extra schemerlampje bij hem aan. Gezellig.. althans, dat was het tot Puk beneden kwam. Zij ontplofte... dat lampje hoort niet aan en omdat het lampje naast Roger stond, moest hij het ontgelden. Ik heb haar gezegd dat IK het lampje heb aangedaan omdat IK dat gezellig vind staan. Ze leek te bedaren maar ik zag in haar ogen dat ze op iets zat te broeden.

Ik deed een poging om verder te gaan met het avondeten als opeens alles verlicht werd. Puk deed alle lampen aan die ze tegen kwam. En dat zijn er best veel. Ze keek mij heel trots aan... JIJ wilt het gezellig hebben? Dan maken we het toch gezellig?...

Het was even onderhandelen, maar toen mocht het grote licht weer uit en gingen de kastverlichtingen en de wandlampjes aan. De rust was weer teruggekeerd.

6 opmerkingen:

  1. Haha, als Puk iets in haar hoofd heeft....
    Je hebt het goed opgelost. :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het werd echt gezellig.. helaas moeten nu al die kleine lampjes aan.. dus van mij mogen de dagen wel weer wat langer worden :-)

      Verwijderen
  2. Wat een ondeugie die Puk (-: Er staat een kop op en dat is maar goed ook, want die heeft ze hard nodig. je hebt het prima aangepakt.
    Lieve groet.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Het klopte volgens haar gewoon niet. En wat anders is, moet weer zoals het hoort.
      Jij ook een lieve groet.

      Verwijderen
  3. zit hier stiekem met een grote grijns te lezen...
    het brengt me terug bij iets uit mn eigen jeugd...
    Wij hadden een lamp met daaronder een luie stoel (inderdaad, hij wilde niet van zn plek af!). Het was een beetje een strijd tussen mn broer en mij wie daar in mocht zitten, maar degene die het eerst klaar was met eten, won die strijd...
    Ik denk dat ik een jaar of 4 was toen mn broer weer eens won en ik daar héél boos van werd... ik rende vervolgens naar de lamp, trok de stekker eruit en zei: zo nou zit jij ook niet bij de lamp....

    (het heeft niks met Puk en je verhaal te maken, maar toch)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nu zit ik stiekem met een grote grijns te lezen... :)

      Verwijderen